De Mont Ventoux
een Mioceens eiland en zijn planten - en dieren reservaat
Zowat 25 miljoen jaar geleden drong een ondiepe zee de huidige Rhônevallei binnen. Deze Mioceense zee zal de streek gedurende zo’n 20 miljoen jaar bezet houden. Gedurende haar aanwezigheid worden op de bodem sedimenten afgezet die in het huidige landschap een belangrijke rol zijn gaan spelen.
De Mont Ventoux evenals de bergkammen van de Luberon en de bergen van de Vaucluse waren in deze periode eilandjes die oprezen uit het Rhônegebied. Vanaf zijn top op 1912m hoogte kan ook nu nog steeds een van de meest uitgestrekte panorama’s van Europa worden aanschouwd.
Ventoux: zijn naam blijkt terug te gaan tot de 1ste of de 2de eeuw. Zijn naam zou afgeleid zijn van Vintur: de naam van een godin van de bergtoppen. In de Keltische taal stond Ven-Top voor een besneeuwde top.
Over het Land van Sault, over het graafschap Venaissin en over de Provence heerst nog steeds onbetwist en onbetwistbaar, als een heidense god: de Mont Ventoux. Sterker nog: het hele zuiden kan hem zien en overal toont hij zich anders. Lang voor de Maagd van La Garde ( deze goede moeder uit Marseille en beschermvrouwe van de reizigers ) was hij het die de varenden vanop zee de weg wees; hij is het ook die de piloten zoeken en vinden op het kruispunt van de luchtvaartroutes in het Middellandse Zeegebied.Vanaf de Camargue en bij goed weer is het een Fuji Yama van lazuursteen, een aquamarijn wanneer een onweer of een storm zich ontwikkelt.
Vanaf Avignon oogt hij als een blauwe reus die bij elke stap de weg en de horizon meer en meer opvult. Het is vanaf Carpentras, vanaf Bédoin of vanaf Sault dat hij héél dichtbij is, dat hij met de hand en de blik kan worden aangeraakt, dat hij er een spelletje van maakt zich te tonen, zich te verstoppen, zijn fantastisch uitzicht te veranderen al naargelang van de grilligheden van zijn talloze uitlopers, al naargelang van de minste begroeiing van truffeleiken of dennebomen, om ten slotte te verschijnen in deze of gene opening in het landschap, om zich ten slotte te onthullen vanaf de top, kronkelend als een slang of zich te ontvouwen met de wijdsheid van een hoogvlakte.
De begroeiing, het licht, de hemel zelf en de regenwolken wijzigen iedere dag, ieder uur en elk seizoen en maken van de Ventoux een god met vele gezichten. Bedekt met groen loof, een rosse vacht of met sneeuw; opgesmukt met een fijn filigraanwerk van door de koude ontbladerde bomen, heetgeblakerd door de zon, of geteisterd door de stormwinden: hij blijft nobel en mooi onder alle omstandigheden.
Frédéric MISTRAL zag hem als een oude herder, de leider van de troep, temidden van een kudde beuken en wilde dennebomen, het witte hoofd opgeheven tot aan de sterren; en die geteisterd door de bliksem of badend in het licht, sereen en mijmerend zijn kudde aanschouwt.
En eenmaal de top bereikt: wat een vreugde, wat een beloning, wat een wonderbaarlijke ontdekkingen! De gehele Provincia Romana van weleer ligt er ontvouwd aan de voeten binnen haar natuurlijke grenzen. De Middellandse Zee, de Rhône, de Alpen vormen één onmetelijke horizon met een opmerkelijk centrum: de top van de Ventoux.
Voor zover het oog reikt, bezit neemt van, de wereld herkent zoals hij op deze wijze aanschouwd wordt, lijkt het wel een waarachtig tapijtwerk in subtiele tonen dat zich aandient, oneindig, met schakeringen van licht en schaduw, met bossen, rotsen, bergketens, bergkammen, steden en dorpen, rivieren, waterweerspiegelingen…
Als een roos van de aarde onder de windroos.
De streek van de Ventoux :
Ontelbare landsstreken! De tuinders van deze rijke vlakte, bergbewoners, houthakkers, lavendelkwekers, jagers, truffelzoekers, wijnbouwers van de beboste hellingen; herders temidden van gruisachtige graaslanden; schilders van deze plekken die wel betoverd lijken te zijn, dichters zoals MISTRAL of AUBANEL temidden van zovele anderen; bota |
|
 |
DE MONT VENTOUX ALS PLANTEN- EN DIERENRESERVAAT:
In 1990 heeft de UNESCO het label “MAB” ( Man and Biosphere ) toegekend aan de Mont Ventoux en op deze wijze de natuurlijke en culturele rijkdom van het bergmassief erkend met het oog op een betere bescherming ervan.
De centrale zone van dit planten- en dierenreservaat omvat 6 gebieden: De Mont Ventoux (963 ha) – De Mont Serein ( 409 ha ) – La Hêtraie (98 ha) – La Cèdraie van Bédoin (58 ha)-
La Tête des Mines (81ha) – Les Gorges de la Nesque ( 517 ha).
De S.M.A.E.M.V. waarvan de zetel gevestigd is te Carpentras, 830 avenue du Mont Ventoux, heeft als doel het programma ter realisering van dit planten- en dierenreservaat uit te werken.
De Flora:
De Mont Ventoux telt meer dan 400 verschillende plantensoorten verspreid over vijf niveaus van begroeiing gesitueerd tussen 400 en 1900m hoogte. Dit komt overeen met zowat 1000 verschillende planten. Al naargelang van het seizoen vindt u langs de paden, wilde planten als: de Groenlands papaver, de steenbreek met tegenover elkaar liggende blaadjes, huislook, de voorjaarsgentiaan, de martagonlelie, de bleke en de purpere orchidee, de dwergiris, Alpenvlas en de witte Alpendistel. Het is verboden deze planten te plukken. Er wordt van u verwacht dat u die regel respekteert.
De Fauna:
Meer dan 12O vogelsoorten nestelen op de Ventoux, waar eveneens grote zoogdieren een toevluchtsoord hebben gevonden. Tijdens een boswandeling, of zomaar langs de weg kan u oog in oog komen te staan met: het everzwijn, de moeflon van Corsica, het hert, de gems, de reebok en niet te vergeten, de haas.
|
|
Mont
Ventoux
